صیغۀ تغییر قلم

دوستان و مخاطبان عزیزتر از جان! خیلی کم پیش میآید که قلم یک نویسنده دچار تغییر محسوس شود. اینکه بعضی از شما در کامنت خصوصی و یا عمومی از تغییر قلم صحبت میکنید، باید بگویم این قلم نیست که تغییر میکند، نوع نگرش به موضوع و مطلب است که این وهم را ایجاد میکند. اجازه بدهید تا با مثال برای شما توضیح بدهم.

از آنجایی که شخصیتها با هم متفاوت است، برخورد شما هم با شخصیتها متفاوت میشود؛ مثلاً شما رفتاری که در مقابل یک فرد تحصیلکرده از خود بروز میدهید، با یک فرد بیسواد متفاوت است. این برمیگردد به نوع برخورد طرف مقابل. مثلاً من رفتارم در مقابل دخترک ساکن طبقۀ چهارم، با دخترک صیغۀ انتظار، به مراتب فرق داشت و این بازمیگردد به رفتار دو دختر.

شما تصور کنید که آیا در دیدار دوم، برداشتن شکلاتها از روی داشبورد و گرهزدن پلاستیکش و گذاشتن آن در کیف شخصی دخترک، کار درستی بوده یا نه! طبیعتاً در چنین موقعیتی، عکسالعمل شخص روبرو و ایضاً رفتار او با شما روال خودمانیتری به خود میگیرد و این میشود که صحبت از چیزهایی به میان میآید که نباید بیاید و این باز بر میگردد به سنگینی و متانت دو طرف ماجرا.

لذا قلم تغییر نمیکند. قلم همان است که بوده، منتها چون در مقام بیان واقعیت هستیم و چیزی جز واقعیت بیان نمیکنیم، نویسنده مجبور است هرآنچه بوده را توضیح بدهد و این تغییرات شخصیت در مقابل مطلوبهای مختلف، وقتی به رشتۀ تحریر درمیآید، شما تصور میکنید که صیغۀ تغییر قلم صرف شده، در حالیکه نوشته فقط، نوع برخورد با واقعیت را در همان لحظه، با همان کلمات و با همان فرم بروز داده است.

خوشبخت باشید!